Empiezo a notar que te tengo, sin embargo lo guardo en silencio y dejar que pase el tiempo. Empiezo a creer que te quiero, sin embargo no voy a decirlo hasta que sientas lo mismo. Por eso dime que me quieres o dime que ya no lo sientes, que ya no corre por tus venas el calor que siento al verte; no lo intentes, se que me mientes.
FOLLOWERS
21.4.12
20.4.12
Just run away and leave me alone, please.
RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY, RUN AWAY WITHOUT ME.
And leave me alone (or lonely... actually, who cares?)
And leave me alone (or lonely... actually, who cares?)
17.4.12
Time doesn't exist
Piensa en esto: cuando te regalan un reloj te regalan un pequeño infierno florido, una cadena de rosas, un calabozo de aire. No te dan solamente el reloj, que los cumplas muy felices y esperamos que te dure porque es de buena marca, suizo con áncora de rubíes; no te regalan solamente ese menudo picapedrero que te atarás a la muñeca y pasearás contigo. Te regalan -no lo saben, lo terrible es que no lo saben-, te regalan un nuevo pedazo frágil y precario de ti mismo, algo que es tuyo pero no es tu cuerpo, que hay que atar a tu cuerpo con su correa como un bracito desesperado colgándose de tu muñeca. Te regalan la necesidad de darle cuerda todos los días, la obligación de darle cuerda para que siga siendo un reloj; te regalan la obsesión de atender a la hora exacta en las vitrinas de las joyerías, en el anuncio por la radio, en el servicio telefónico. Te regalan el miedo de perderlo, de que te lo roben, de que se te caiga al suelo y se rompa. Te regalan su marca, y la seguridad de que es una marca mejor que las otras, te regalan la tendencia de comparar tu reloj con los demás relojes. No te regalan un reloj, tú eres el regalado, a ti te ofrecen para el cumpleaños del reloj.
14.4.12
8.4.12
miedo a la muerte
El otro día me encontré con esta frase: "No tengas miedo de la muerte, pues cuando tu eres, la muerte no es; y cuando tu no eres, la muerte es". Me hizo pensar...
Si por un instante alguien se olvidara que somos unas marionetas y nos regalaran un trozo de vida más, posiblemente aprovecharíamos ese tiempo lo más que pudiéramos. Yo al menos. Seguramente no diría todo lo que pienso, pero pensaría todo lo que digo. Daría valor a las cosas (no por lo que valen, sino por lo que significan). Dormiría poco, soñaría más (entiendo que por cada minuto que cerramos los ojos perdemos sesenta segundos de luz). Andaría cuando los demás se detienen, despertaría cuando los demás duermen. Si me obsequiaran con un trozo de vida, vestiría sencillo, me tumbaría al sol, dejando descubierto no solamente mi cuerpo, sino mi alma. A los hombres les diría lo equivocados que van pensando que dejan de enamorarse cuando envejecen, sin saber que envejecen cuando dejan de enamorarse! A un niño le daría alas, pero le dejaría que él solo aprendiese a volar.
Pero eso, eso solo lo haría si me obsequiaran con un trocito más de vida...
5.4.12
recordar su sonrisa
Esperar que los días sean todos iguales. Buscar cosas para hacer, no por placer sino para evitar el dolor que supone seguir respirando.
4.4.12
miedo
Estimada
Por,
Què vols de
mi? Et vols apropiar del meu cos? Doncs et dic una cosa: ja ho has aconseguit.
Estic envoltada de por. A la meva sang només hi ha por. Por de què? Por de
estar sola, por de estar amb massa gent. Por de tenir masses coses a dir, por
de no saber com expressar-me. Por de fer mal, por de fer-me mal. Por de que tot
em surti malament, por de que tot em surti massa bé. Por de viure, por de
morir.
Vull
alliberar-me de tu, però no puc. Llavors què vols que faci? Seguir lluitant
perquè sempre em vencis? N’estic farta. N’estic farta de viure amb tu, amb por,
amb ganes de saber què passaria si aconseguís viure sense tu. Però no ho puc
saber. No ho podré saber mai? Si és així prefereixo morir. Prefereixo no viure,
si he de viure rodejada de por. Tota la vida m’has acompanyat, no creus que ja
és hora que tu segueixis el teu camí i jo segueixi el meu?
Atentament,
Algú que vol viure sense tu
Vaig pensar en enviar la carta. Però, després em vaig posar a
reflexionar. Tothom té pors. Por d’allò desconegut, por de quelcom invisible
pels nostres ulls, por d’allò que mai hem sentit o d’allò que no volem tornar a
sentir. Por de tot allò que encara hem de viure, por d’allò que no sabem com
acabarà.
Molta gent dui que vèncer a les teves pors et fa ser més
valent, però, més valentia és aprendre a viure amb por, no? I si jo aprenia a
viure amb les meves pors? I si m’arrisco a viure amb por? Si no t’arrisques mai
pots guanyar. Impossible. Hi havia viscut tota la vida i no hi volia viure més.
Viure amb por? Quina bestiesa. Mai podria conèixer la felicitat, l’amor,
l’amistat, la bondat, la bellesa si la por i la desconfiança no s’apartaven de
mi.
La por ha de marxar de mi, del meu voltant. Marxarà.
(Lo siento, está en catalán, pero se entiende perfectamente)
3.4.12
feel like shit
Estoy harta de que me trates así! No soy tonta. Veo lo que pasa a mi alrededor. ¿Crees que no lo sé? Me odias. No puedes ver mi cara. Hablar conmigo te hace rabiar. Lo siento. SOY ASÍ. No puedo cambiar lo que soy. No me merezco que me traten así. ¿Que te rías de mi cara de esta manera? No me gusta nada. Estoy harta! Me has hecho llorar tantas veces... Y parece que no te importa. No son lágrimas falsas.
No puedo más... y parece que nadie me entienda... cuesta tanto...
No puedo más... y parece que nadie me entienda... cuesta tanto...
TODAY, I FEEL LIKE SHIT
28.3.12
te quiero, xan
Hoy no puedo ser optimista. Lo siento. Llevo demasiado tiempo intentándolo ser y no puedo más. Voy a estallar. Llorar no sirve para nada. La gente está demasiada ocupada para pensar en ti. Gracias. Gracias por decírmelo, pero me arrepiento. Me arrepiento de no haber pasado más tiempo a su lado, de no haberme preocupado más. Pensé que te curarías. Y no me preocupé. Pero ya no estás presente, pero si en mi corazón. Para siempre.
Gracias Xan. Gracias por enseñarme a confiar, enseñarme a mejorar, escucharme, hacerme pasar los momentos más felices de mi vida, por creer en mi. Éramos uno. Y ahora, yo sin ti, ¿qué soy? Una alma divagando por el mundo...
Y es que tu me has demostrado que no hace falta hablar para confiar. No hace falta tocarse, porque si yo estaba triste, tu estabas triste; si yo estaba nerviosa, tu estabas nervioso; si yo estaba feliz, se notaba en ti...
Muchas gracias por todo lo que me has dado.
Te quiero
Gracias Xan. Gracias por enseñarme a confiar, enseñarme a mejorar, escucharme, hacerme pasar los momentos más felices de mi vida, por creer en mi. Éramos uno. Y ahora, yo sin ti, ¿qué soy? Una alma divagando por el mundo...
Y es que tu me has demostrado que no hace falta hablar para confiar. No hace falta tocarse, porque si yo estaba triste, tu estabas triste; si yo estaba nerviosa, tu estabas nervioso; si yo estaba feliz, se notaba en ti...
Muchas gracias por todo lo que me has dado.
Te quiero
nuestro último día juntos
23.3.12
diferentes pensamientos
(Copenhague)
Diferentes pensamientos
La vida da muchos cambios. Los que son tus mejores amigos pasan a ser tus peores enemigos en cuestión de segundos. ¿Cómo las cosas pueden dar un giro completo? Y es que las cosas suceden, nada más.
Hay muchas personas que creen que hay malas acciones. Yo discrepo. No creo que haya malas acciones, sino una mala forma de ejecutarlas. Llamadme loca, pero es lo que yo creo al menos.
Cuesta tanto llegar a este punto de felicidad? Cuesta tanto sentir la libertad? Cuesta tanto dejarse llevar y ser uno mismo? Cuesta tanto aceptar a los demás? Cuesta tanto no juzgar a la gente y mirarte a ti mismo? Porque la arma letal para criticar es una lupa, cuando deberíamos de usar un espejo.
"Podrán callar nuestras palabras, pero no nuestros corazones"
Suscribirse a:
Entradas (Atom)



